Асосӣ: Сектори иҷтимоӣ
+++ Паёми Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба муносибати иди Фитр +++ Суханронӣ дар мулоқот бо намояндагони ҷомеаи кишвар ба муносибати фарорасии моҳи шарифи Рамазон 12.05.2018 10:46, шаҳри Душанбе +++ Иштирок дар чорабинии тантанавӣ ба ифтихори Рӯзи ғалаба 09.05.2018 09:58, шаҳри Душанбе +++ Суханронӣ дар маросими ифтитоҳи Конфронси байналмилалии сатҳи баланд дар мавзӯи “Муқовимат бо терроризм ва ифротгароии хушунатомез” 04.05.2018 09:37, шаҳри Душанбе +++ СУХАНРОНӢ БА ИФТИХОРИ ТАҶЛИЛИ ҶАШНИ НАВРӮЗИ БАЙНАЛМИЛАЛӢ ДАР ВАРЗИШГОҲИ ШАҲРИ ПАНҶАКЕНТ +++ СУХАНРОНӢ ДАР ЧОРАБИНИИ САТҲИ БАЛАНД БА МУНОСИБАТИ ОҒОЗИ ДАҲСОЛАИ БАЙНАЛМИЛАЛИИ АМАЛ “ОБ БАРОИ РУШДИ УСТУВОР, СОЛҲОИ 2018-2028” +++ СУХАНРОНИИ ПЕШВОИ МИЛЛАТ ЭМОМАЛӢ РАҲМОН ДАР «ШОМИ ДӮСТӢ» БА МУНОСИБАТИ САФАРИ ДАВЛАТИИ ПРЕЗИДЕНТИ ҶУМҲУРИИ ӮЗБЕКИСТОН +++ ИЗҲОРОТИ МУШТАРАКИ ПРЕЗИДЕНТҲОИ ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН ЭМОМАЛӢ РАҲМОН ВА ПРЕЗИДЕНТИ ҶУМҲУРИИ ӮЗБЕКИСТОН ШАВКАТ МИРЗИЁЕВ ОИД БА ТАҲКИМИ ДӮСТӢ ВА НАКӮҲАМСОЯГӢ +++ Инъикоси дипломатияи иқтисодӣ дар Паёми Пешвои миллат +++ Табрикоти телевизионии Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба муносибати ҷашни Сада +++

Овоздиҳӣ

Шумо дар бораи мо чӣ тавр фаҳмидед?
 

ОМОР

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterИмрӯз628
mod_vvisit_counterДирӯз1476
mod_vvisit_counterДар ин ҳафта3653
mod_vvisit_counterДар ин моҳ30899
mod_vvisit_counterҲамагӣ1281255
Visitors Counter 1.5

ТАҚВИМ

Августи
22
Чоршанбе
BuaXua Calendar

МАРКАЗИ ТАДҚИҚОТИ СТРАТЕГИИ НАЗДИ ПРЕЗИДЕНТИ ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН

CТРАТЕГИЯИ МО ТАЪМИНИ АМНИЯТИ МИЛЛӢ, СУЛҲУ СУБОТ, МУТТАҲИДИИ МИЛЛАТ, РУШДУ ИНКИШОФИ АНЪАНАВУ СУННАТҲОИ НЕК ВА ФАРҲАНГИ МИЛЛӢ, ПЕШРАФТИ ИҚТИСОДИИ ТОҶИКИСТОН ВА БО ҲАМИН РОҲ БАЛАНД БАРДОШТАНИ САТҲИ ЗИНДАГИИ МАРДУМ АСТ.

ЭМОМАЛӢ РАҲМОН

Сектори иҷтимоӣ
ИЛМ ДАР ШАРОИТИ ИСТИҚЛОЛИЯТИ ДАВЛАТИИ ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН (1991-2013)

ҚУРБОНОВ А.Ш., доктори илмҳои фалсафа.

Сардори Раёсати таҳлили масъалаҳои иҷтимоӣ,

«…рушди илм ва тақвияти нерӯи зеҳнӣ– кафили амният ва истиқлолияти ҳар як кишвар маҳсуб мешавад».

Эмомалӣ Раҳмон Сарсухан Истиқлолият дар таърихи давлатдорӣ ва сарнавишти миллати тоҷик гардиши куллӣ ва оғози марҳилаи сифатан нави рушд гардид. Ворид гардидан ба ин марҳилаи нави таърихӣ дар назди роҳбарияти давлату миллати тоҷик ва тамоми сокинони ҷумҳурии соҳибистиқлоли Тоҷикистон иҷрои вазифаи пурмасъулияти таърихӣ, яъне бунёди давлати мутамаддини ҷавобгӯ ба манфиатҳои халқу кишвар ва рукнҳои давлатдории муосирро пеш гузошт. Яке аз вазифаҳои муҳим дар ин самт ба вуҷуд овардани фазои мусоид барои рушди илм ва технологияи муосир, тарбияи кадрҳо ва ташкилу идора намудани соҳаи илму маориф дар шароити нав маҳсуб мешуд, зеро дар ҳар давру замон маориф ва илм омили муҳимтарини пешрафту пойдории давлату миллатҳо ба шумор мерафт ва ин арзишҳо дар таърихи башарият ҳамеша нақши асосӣ ва муайянкунандаро доранд. Инсон маҳз тавассути баҳрабардорӣ аз донишу фарҳангҳои мухталифи гузаштаю имрӯза ба шинохти худ ноил гардида, баъдан ба дарки амиқи ҳикмати зиндагӣ ва дигар арзишҳои фарҳанги башарӣ таваҷҷуҳ зоҳир менамояд.

Таҷрибаи таърихӣ собит месозад, ки илму фарҳанг, пеш аз ҳама, дар он кишваре рушду нумӯъ мекунад, ки дар он ҷо оромии сиёсӣ ва шароити мусоид барои аҳли илму эҷод таъмин бошад ва дар акси ҳол, ин гуна давлату миллатро заволи илму фарҳанг интизор хоҳад буд. Бояд ёдовар шуд, ки илму фарҳанги тоҷик дар таърихи мавҷудияти худ борҳо ин офатҳоро паси сар намудааст. Бар асари офатҳои иҷтимоию сиёсӣ ва дигар ҳодисоте, ки таърих ба сари ин кишвар оварда буд, осори гаронбаҳо ва маъхазҳои бузурги ахлоқи инсонӣ, ки бо амри тақдир маҳз дар ҳамин сарзамин арзи ҳастӣ намудаанд, осеби зиёд диданд. Баъди харобкориҳои Искандари Мақдунӣ ин сарзамини бостонӣ дубора аз тарафи арабҳои бодиянишин ҳадафи қатлу ғорат қарор гирифт, ки дар натиҷаи чунин табаҳкориҳои аҷнабиён аз ёдгориҳои тоисломии мардуми эрониасл аз қабили бузургтарин маркази илмии замони қадим -фарҳангистони «Гундишопур» ва амсоли он чизе боқӣ намонд. Бо ҳама бераҳмиҳои таърих, ин дурдонаҳо дар шакли кам ва пароканда бошанд ҳам, ба дасти имрӯзиён – ворисони аслии хеш расида, саҳифаҳои таърихи ин давраи халқи тоҷикро бою рангин мегардонанд.

 

Баъди истилои араб илму фарҳанг дар ин кишвар рӯ ба таназзул ниҳод ва то ҳадди муайян коста гардид. Лекин аз ибтидои асри 1Х сар карда, он бо нерӯи тоза ба марҳилаи сабзиш ва нашъунамо расид, ки сабаби инро маҳз дар истеъдоди аҷдодӣ ва таърихии ин мардум ва дигаргуниҳои сиёсие, ки дар кишвар ба вуқӯъ пайвастанд, фаҳмидан лозим аст. Абармардони ин сарзамин чун Тоҳириёну Саффориён барои таъмини истиқлолияти сиёсӣ ва фарҳангии ин ватан ҷоннисорӣ намуданд ва барои ташаккули давлат ва забону фарҳанги тоҷик шароити мусоид фароҳам оварданд.

Муфассал...